Vegnu
stancu di fori
Tarantata
diffusa in tutto il Salenta e già accertata
in Brindisi da Edoardo Pedio, riproduce temi cari
alIa cuItura popolare; tale è l'antitesi
uomo lavoratore-donna, la quale ultima, nel momento
in cui sfugge al suo ruolo di "grande madre"
assume qui un valore necessariamente negativo.
Vegnu stancu di fori e no lla
trovu
ddummandu Ii vicini di la casa;
a ci mi tici ca nò Il'è vituta,
a ci mi tici c'alli balli è sciuta.
Ju vau alli balli e la trovu
ballandu,
cu la cazetta bianca alla pulita;
ni mesi tanta voti 'ntra 'lli balli
cu lli baggiu la vocca sapurita.
Lu mia cumpagnu tissi no llu
fari,
ci baggia tonna va 'ngalera a vita.
Ju 'ngalera a vita vulia sciri,
Ii carni mia cusuti cu la seta.
Lu primu puntu ci mittiu cu
I'acu
assiu lu sangu e feci 'na firita.
|